[บทความ] คุณเคยรู้สึกตกหลุมรักเมนตัวเองซ้ำๆหรือไม่?

คุณเคยรู้สึกตกหลุมรักเมนตัวเองซ้ำๆหรือไม่?
ในบทความนี้ ขอพูดถึงเรื่องประสบการณ์ที่เจอ และรู้สึกมากับตัวเอง
และแน่นอนนี่คงไม่ใช่คนแรก และคนเดียวที่รู้สึกแบบนี้ คุณผู้อ่านหลายๆคนก็คงมีประสบการณ์
หรือเคยรู้สึกแบบนี้ สักครั้งในชีวิตเช่นกัน....


คุณผู้อ่านเจอกับเมนตัวเองครั้งแรกที่ไหนกันคะ?
ยังคงจำความรู้สึกนั้นได้อยู่หรือไม่...

เมื่อเวลาผ่านไปเคยตั้งคำถามกับตัวเองมั้ยว่า ความรัก ที่มอบให้เมนตัวเอง มันมีมากมายขนาดไหน...

คนที่ไม่เข้าใจความรู้สึกนี้ ก็คงจะบอกว่ามันน่าตลก
แต่กับคนที่รู้สึก บอกได้เลย ว่ามันไม่น่าตลกเลยสักนิด

ผู้อ่านคงรู้จักแฟนๆของ EXO กันมาบ้าง ไม่มากก็น้อย
นี่เป็นหนึ่งในตัวอย่างของพลังแห่งรักและความซื่อสัตย์ ในสายตาของใครๆ
ที่มองว่าแย่ แต่แน่นอนทุกอย่างมันเริ่มต้นจากความรักในแบบฉบับของเขา
ที่คนนอกไม่มีวันเข้าใจ...

อากาเซ่ นกตัวน้อยๆของ GOT7
คนที่เข้าใจกัซในทุกๆเรื่อง  ถ้าจะให้เปรียบว่า GOT7 เทียบได้กับสิ่งไหน
GOT7 ก็คือความภาคภูมิใจดีๆนี่เอง
นี่เป็นเพียงตัวอย่างเท่านั้น..............

เข้าหัวข้อกันเลยดีกว่า...
ก้าวเข้าสู่ปีที่ 7 แล้วกับการชอบศิลปินในวงการ KPOP
มีทั้งสุขและเศร้า เห็นการเปลี่ยนแปลงต่างๆมากมาย
แม้จะผ่านเรื่องราวแบบนี้มากับตัว แต่ก็ไม่เคยชินกับมันเลยสักครั้ง ไม่รู้ว่าเพราะอะไร...

เมื่อเอาคุณเวลาทั้งหมดไปผูกไว้กับ เมมเบอร์คนนึง
มันอาจดูเวอร์วัง แต่มันคือเรื่องจริง ที่มีคนนี้อยู่ในทุกๆที่
สำหรับคนนี้แล้ว มันไม่ใช่ความรักแบบฉาบฉวย
ไม่ใช่ความรักที่เกิดมาจากหน้าตา
แต่มันเป็นความรู้สึกว่า การได้รักคนนี้ เหมือนไม่ต้องพยายามอะไร
แค่ได้มองเฉยๆ มันก็มีความสุขไปทั้งใจ

นั่งมอง นั่งเชียร์เห็นการประสบความสำเร็จไปเรื่อยๆ

ในวันที่ต้องเห็นคนนั้นเสียน้ำตา ก็ได้แต่พูดปลอบไปว่า "อย่าร้องคนเก่ง"
แน่นอนว่าคนคนนั้นก็คงไม่ได้ยิน และคนที่ร้องไห้หนักกว่า ก็ยังคงเป็นเราที่ปลอบ

เป็นคนที่ไม่เคยต้องพยายามเชื่อ มันเป็นความรู้สึกว่า ไม่ใช่คนแบบนั้นแน่นอน
อาจเป็นเพราะ  เชื่อใจคนนี้มามากๆตั้งแต่แรก
ต่อให้เป็นเมมเบอร์คนอื่น ก็จะยังคงรู้สึกแบบนี้

วันที่ได้เห็นตัวจริง ตัวเราเองก็เอาแต่ร้องไห้
มันเหมือนเคยเจอแค่ในฝัน แล้วจู่ๆ คนในฝันก็มายืนตรงหน้าซะงั้น
 อยากจะวิ่งไปกอด แล้วบอกว่า  ไม่ให้ไปได้ไหม?

อย่าให้อธิบายความรู้สึกตอนที่ต้องทนเห็นคนนี้ไม่สบาย หรือได้รับบาดเจ็บ
ไม่เป็นอันทำอะไรเลย เป็นห่วงแบบมากมายก่ายกอง

เพียงแค่คิดว่า ถ้าเมมเบอร์ต้องแยกย้ายกันไป มันต้องเหงามากแน่ๆ

ขอบอกก่อนเลย ว่ามันเป็นความรักคนละแบบกับคนในครอบครัวชีวิตจริง
มันราวกับว่า การมีคนนี้ในชีวิตได้เข้ามาเติมส่วนที่ขาดหาย

หลงรักซ้ำแล้วซ้ำอีก
แต่ไม่ได้หมายความว่า เราไม่สามารถรักใครได้อีก
แน่นอน เรายังคงมีคนในใจที่รักและคอยสนับสนุน

เป็นเพียงศิลปินธรรมดา แต่กลับขโมยหัวใจของเราไปได้อย่างง่ายดาย
คนที่เป็นดั่งดวงใจ...

อยากให้เวลาหมุนช้าๆ ช่วยต่อช่วงเวลาแบบนี้อีกนิดได้มั้ยนะ...

ยินดีต้อนรับสู่เดือนธันวาคมค่ะ...
ในค่ำคืนนี้บอกรักเมนของคุณกันหรือยัง :)


SHARE THIS

เรียบเรียงโดย :

เพราะทุกวันของพวกเราคือเกาหลี

0 ความคิดเห็น: